ترانه خانه - صفحه 1


صفحه اصلی \| اخبار \| گالری عکس \| مصاحبه ها \| آرشیو نشریه \| تماس
! ترانه شماره 4 : چُرت قصه ی غریبی ست عشق بینی ما ! تو زنگ تفريحي و من زنگ ِ عذاب ِ مُمتدم تو پر هياهو و صدا من توي چُرت مُرددم ! اول ِ‌ هر قصه ي صبح پيوند ِ من با تو ميشه ، شروع ِ‌ يك عشق ِ بلند كه آخرش وتو ميشه ! چه چُرت ِ‌ بي رحمي مياد سراغ ِ‌ من ،‌ سراغ ِ‌ ما كي ميدونه چند ساعت س ؟ فيلم ِ وداع ِ داغ ِ ما ؟ باز پُر ِ وحشت ميشم و ميگم كه ايـــن توهمه نگاه ِ‌ تو مثـــــل ِ همه صدات پُر از تــورمه !‌ من به كجا خط بكشــم دلهره ي چشم ِ‌ تو رو ؟ ثانيه رو پُر كــنــم و پَر بزنم خشم ِ تو رو ؟ درينگ درينگ صداي زنگ ميگه كه چرتُ خط بزن عشقو نگه دار واسه بعد شاخه ي ديدارُ بكن ! اول ِ‌ هر قصه ي صبح پيوند ِ من با تو ميشه ، شروع ِ‌ يك عشق ِ بلند كه آخرش وتو ميشه ! ترانه سرا : احمد فتاحي 87 / 4 / 16 ahmad@khaakestari.com	ترانه شماره 3 : صبح و جوخه به تمام زندانیانی که هر صبح با دلهره بیدار می شوند ! خورشید که سر در آوُرد از پشت این میله ها وقتی که نور تابید به خاموشیه اینجا ولوله ی دوباره پیچید توی زندون امروز نوبت ماست ؟ یا نوبت دیگرون ؟ پچ پچ کنج سلول چوبخطِ اول روز صدای خفته ی خشم نگاهِ پر تب و سوز سیلِ نگهبان و ترس می ریزه توی دالون با چکمه و مسلسل پر نفرت و هراسون سلول اولی نه سلول انفرادی ! امروز نوبت توست ای عاشق آزادی دوباره باتوم و خون زخم و تب و خشونت سیاهچالِ نمدار دخمه ی یأس و وحشت زندونی تکیده کشیده می شه بیرون تهدید و تسمه و درد تنزخمی و پریشون سکوت و کینه جاری وقت بردن اون یار دلهره ی دوباره جوخه و تیر و رگبار می پیچه باز تو سلول زمزمه ی گرفتار جیرینگ جیرینگ قاشق رو میله، روی دیوار ترانه سرا : پويان مقدسي 87 / 4 / 5 pooyan@khaakestari.com
ترانه شماره 2 : کابوس با احترام به همه ی تبعیدیان و با وجود اینکه : "غم تبعید بیش از آن است که در ترانه بگنجد " این من و این مرز ِ جنون رد شدن از آتش و خون افسانه ای تاریک و گنگ قصه ی ماهی ها و تنگ از عطش ِ کشف ِ بهار رد شدم از تیره و تار راهی این غربت شدم تبعید ِ این تربت شدم برای من نه جام و می نه عید و نه یلدای دی هر نفسم گیج و خموش دنیای من بی جنب و جوش تن پوش ِ من آتش زدند شعر ِ من از دم پس زدند آغاز ِ من ، حسرت ِ من پایان من ، هجرت ِ من نوشتم از مرگ ِ صدا فریــاد ِ آزادی ِ مـا هر شب ِ من شد فکر و درد برای کودک ، زن و مرد با من بگو ، تقویم ِ خواب از آن ره ِ پُر پیچ و تاب آن ره که طوفان کرد و رفت کابوسِ ِ آن پنجاه و هفت * * * این تو و این خانه ی من دلتــنگی و زنــدان ِ تن دیروز ِ من ، امروز ِ من فردای من ، زادروز ِ من آخر می آید یک نفـــس من را می یابد در قفــس آن که مرا برد از خـودم شعرم را آزرد از خــودم با من بگو ، تقویم ِ خواب از آن ره ِ پُر پیچ و تاب آن ره که طوفان کرد و رفت کابوسِ ِ آن پنجاه و هفت ترانه سرا : احمد فتاحي 87 / 3 / 18 ahmad@khaakestari.com	ترانه شماره 1 : قالی زیرزمینی نم کشیده دخمه ای تاریک و بدبو رقصِ ممتدِ غبارُ تک چراغی شعله کم سو پیرزن خشکیده چهره با چشای مات و کم نور دستای پر پینه و زبر صورتی ماسیده و دور سرفه های خشک و زخمی رو لبش شَروه ی غمدار خم شده، تاخورده پشتش از هجومِ درد- آوار نیمکت لقِ قدیمی پیش پایِ دار قالی پیرزن می زنه انگار نقشِ لحظه ی خیالی گره های پشت در پشت چاقو و قیچی و شونه سرخی نخ های پرتب خون عشقه که می مونه آبی کم رنگ و آروم نقش آسوده ی دریا نخای سیاهِ غمگین طرح بی رحمی فردا رنگ سبزِ پر جوانه شعر جنگلای بیدار نخ زرد و پر حرارت شور لحظه های دیدار زیر دستای همین زن روح قالی نطفه بسته از تلاطم وجودش از شب و روزای خسته دله یه عمره که گیره لای تار و پود هر فرش نفسش وصل به دارُ به شکوهِ زایش نقش آخرش پیرزن اینجا پای این دار جون می بازه اما از نخ های رنگی فرش زندگی می سازه ترانه سرا : پويان مقدسي pooyan@khaakestari.com

هرگونه استفاده از ترانه هاي درج شده بدون کسب اجازه از ترانه سرا ممنوع است .